Knicks ön alan derinliği şampiyonluk sonrası yeterli mi?

Knicks ön alan derinliği, Mitchell Robinson’ın ayrılığı sonrası tartışılıyor. Andre Drummond hamlesi ve yeni rotasyon seçenekleri New York’a avantaj sağlayabilir.

New York Knicks, şampiyonluk kadrosunun büyük bölümünü korurken yedek pivot Mitchell Robinson ile yollarını ayırdı. Robinson’ın Boston Celtics’e gitmesi, yalnızca takımın önemli bir rotasyon oyuncusunu kaybetmesi nedeniyle değil, Knicks formasıyla en uzun süre görev yapan isimlerden biri olması bakımından da taraftarlar için zor oldu.

Buna rağmen Knicks ön alan derinliği açısından tablo tamamen olumsuz görünmüyor. Robinson’ın ayrılığı, takımın bu sezon daha etkili bir rotasyon kurmasına ve farklı beşlerle oynamasına imkân sağlayabilir. Bunun arkasında özellikle üç önemli neden bulunuyor.

Andre Drummond farklı seçenekler sunuyor

Robinson’ın ribaundlardaki üstünlüğüne rağmen Andre Drummond, New York’a pota altında güçlü bir alternatif kazandırıyor. Hücumdaki profili ise Robinson’dan farklı. Robinson’ın çember üzerindeki bitiriciliğine sahip olmayan Drummond, pas kararlarını daha hızlı verebiliyor ve son iki sezonda serbest atışlarda yüzde 60’ın üzerine çıktı.

Drummond’ın dış şut tehdidi geliştirmesi de dikkat çekiyor. Geçen sezon üç sayı çizgisinin gerisinden 90 denemede 32 isabet bulan oyuncu, kariyerinin önceki dönemlerinde rakiplerin faul çizgisine göndermeyi tercih ettiği bir isimdi. Bu ilerleme, Knicks başantrenörü Mike Brown’a yedek kadroları kullanırken daha fazla hücum seçeneği sağlayabilir.

Drummond perde sonrası devrilebilir, köşede şut bekleyebilir veya elden ele pas organizasyonlarında görev alabilir. Robinson ise daha çok perde yapıp çembere yönelen ve yüksekten bitiren bir oyuncu olarak kullanılıyordu. Savunma tarafında ise Robinson’ın üstünlüğü açık. Çember savunması ve dışarı açılarak rakip kısaları karşılayabilmesi, onu daha değerli kılıyordu.

Ancak Robinson’ın maç başına uzun süreler almadığı da unutulmamalı. Play-off döneminde ortalama 13,9 dakika sahada kalan oyuncunun normal sezondaki süresi 19,6 dakikaydı. Sakatlık endişeleri ve serbest atışlardaki zayıflığı, Brown’ın onu ne kadar kullanabileceğini sınırlıyordu. Drummond’ın da yüksek dakikalar oynaması gerekmeyecek.

Mike Brown farklı rotasyonları deneyebilir

Karl-Anthony Towns üzerinden oynanan hücum, Knicks’in şampiyonluğa ulaşmasında önemli rol oynadı. Bununla birlikte Brown, final serisinde Jalen Brunson ile Jose Alvarado’yu birlikte kullandığı dördüncü maçta olduğu gibi alışılmadık eşleşmelere de başvurdu.

Brown, normal sezonda da farklı çözümler denemekten çekinmedi. Philadelphia 76ers karşısında Towns’ın faul problemi nedeniyle oyundan çıkmasının ardından, Joel Embiid’e karşı OG Anunoby’yi pivot pozisyonunda kullanarak maçı tamamladı. Bu yaklaşım, Tom Thibodeau’nun daha geleneksel tercihleri sonrası göreve getirilen Brown’ın esnekliğini ortaya koyuyor.

Anunoby’nin kısa beşin pivotu olarak daha fazla süre alması, Knicks’in savunmada perde değişimlerini artırmasına ve sahaya beş şutörle çıkmasına yardımcı olabilir. Mohamed Diawara’nın da uzun bir oyuncunun yanında dört numarada değerlendirilmesi seçenekler arasında bulunuyor. Çaylak sezonunda üç sayılık atışlarda yüzde 37 isabet yakalayan Diawara, 2,24 metrelik kanat açıklığı sayesinde savunmada farklı görevler üstlenebilir.

Rim koşuları ve çember savunmasına ihtiyaç duyulan dakikalarda ise kamp dönemindeki rekabete bağlı olarak James Wiseman veya Drew Eubanks kullanılabilir. Bu alternatifler, Robinson’ın sunduğu katkının tek bir oyuncuyla birebir karşılanması yerine, farklı isimlerin görev paylaşımıyla telafi edilmesini sağlayabilir.

Mali yapı rotasyonun korunmasını sağladı

Knicks, Boston’ın Robinson’a sunduğu üç yıl ve 47,4 milyon dolarlık sözleşmeyi eşleştirseydi, kadronun ikinci maaş sınırının üzerine çıkması bekleniyordu. Bunun yerine Drummond’ı minimum ücretle kadroya katan New York, bu sınırın altında kalırken Jose Alvarado, Landry Shamet, Jordan Clarkson ve Diawara’yı da takımda tutabildi.

Bu guard ve kanat oyuncularının korunması, Knicks ön alan derinliği açısından da önem taşıyor. Brown böylece daha fazla şutör ve top yönlendiriciyle, gerektiğinde daha kısa ve hareketli beşler kurabilecek. New York yönetimi, bu çeşitliliğin Robinson’ın ayrılığıyla oluşan açığı kapatabileceğine inanıyor.

Drummond’ın Robinson’ın yaptığı her şeyi tek başına üstlenmesi gerekmiyor. Mitchell Robinson’ın yokluğu hissedilecek olsa da bu ayrılık, Knicks’in otomatik olarak daha kötü bir takım olduğu anlamına gelmeyebilir.

Haber, Yahoo Sports NBA kıdemli analisti Kevin O’Connor’ın değerlendirmesine dayanmaktadır.