Pasif Gelirle Oturum İmkanları: Ülkeler Arası Farklar
Avrupa’da pasif gelirle oturum almak isteyenler için ülkeler arası gelir şartları ve vize seçenekleri hakkında bilgiler.
Avrupa’da golden visa programlarının daralmasıyla birlikte, pasif gelir elde eden yabancılar için “çalışmadan oturum” vizeleri yeniden önem kazanıyor. İspanya, Portekiz, İtalya, Fransa, Yunanistan ve Avusturya gibi ülkeler, emekli maaşı, kira geliri, temettü, faiz veya birikimle geçinebilen bireylere oturum imkanı sunuyor. Ancak, 2026 itibarıyla gelir koşulları, sağlık sigortası, çalışma yasağı ve vergi mukimliği gibi konular başvuru sahipleri için kritik hale gelmiş durumda.
Pasif gelir vizeleri, başvuru sahibinin ev sahibi ülkede çalışmamasını ya da ekonomik faaliyette bulunmamasını gerektiriyor. Bu vizelerde temel prensip, kişinin başka bir ülkeden düzenli gelir elde ettiğini göstererek, ev sahibi ülkenin sosyal yardım sistemine yük olmadan yaşayabileceğini kanıtlamasıdır.
Gelir kaynakları arasında emekli maaşı, kira geliri, temettü, faiz, yatırım geliri gibi unsurlar yer alıyor. Ancak her ülkenin kabul ettiği gelir türleri farklılık gösteriyor. Bazı ülkeler düzenli aylık gelire öncelik verirken, bazıları tasarruf veya varlık beyanını yeterli kabul edebiliyor.
Portekiz: D7 Vizesi ile Kolay Erişim
Portekiz’in D7 vizesi, pasif gelirle oturum almak isteyenler için en bilinen seçeneklerden biridir. Bu program, emeklilere, kira geliri olanlara ve temettü veya yatırım geliriyle geçinenlere yöneliktir. Portekiz Dışişleri Bakanlığı, bu vize için “emeklilik, dini amaçlar veya pasif gelirle yaşayan kişiler için oturum vizesi” kategorisi oluşturmuştur. 2026 için geçim yeterliliği, Portekiz asgari ücreti olan 920 euro/ay üzerinden hesaplanmaktadır.
Tek başvuru sahibi için belirlenen pratik eşik: Portekiz D7: 920 euro/ay, 11.040 euro/yıl. Eş için genellikle yüzde 50, çocuk için yüzde 30 ek gelir hesaplanmaktadır. Bu nedenle bir çift için yaklaşık 1.380 euro/ay, bir çift ve bir çocuk için ise yaklaşık 1.656 euro/ay yeterli görülmektedir.
Portekiz’in avantajları arasında, gelir şartının Avrupa ortalamasına göre düşük olması ve oturumun uzun vadeli yerleşim planına dönüşebilmesi yer alıyor. İlk oturumdan sonra yenileme ve belirli bir süre sonunda kalıcı oturum veya vatandaşlık olanağı, Portekiz’i cazip kılan unsurlar arasında. Ancak, kira krizinin büyümesi ve göç mevzuatındaki sertleşme tartışmaları, aile birleşimi gibi konularda siyasi belirsizlikleri artırmaktadır.
İspanya: Non-Lucrative Vize Seçeneği
İspanya’nın non-lucrative residence visa modeli, özellikle emekliler ve pasif gelir sahipleri için popülerdir. Ancak bu vize, dijital göçmen vizesinden farklı olarak İspanya’da veya uzaktan aktif çalışma yapma hakkı tanımamaktadır. Temel prensip, “çalışmadan yaşama” üzerine kuruludur.
Gelir şartı, İspanya’da IPREM’in yüzde 400’ü üzerinden hesaplanmaktadır. 2026’da IPREM’in aylık 600 euro, yıllık 7.200 euro olarak belirlendiği göz önüne alındığında, tek başvuru sahibi için eşik: İspanya NLV: 2.400 euro/ay, 28.800 euro/yıl. Her ek aile üyesi için genellikle IPREM’in yüzde 100’ü, yani yaklaşık 600 euro/ay veya 7.200 euro/yıl eklenmektedir.
İspanya’nın avantajları arasında yaşam kalitesi, sağlık sistemi ve Schengen erişimi bulunmaktadır. Ancak, bu vize ile aktif çalışma yapılamaması ve 183 gün kuralı nedeniyle İspanya’da vergi mukimliği doğma riski, olumsuz yönleridir. Bu durum, Türkiye’den emekli maaşı, kira veya yatırım geliri olanlar için cazip olsa da, danışmanlık, freelance veya uzaktan çalışma gibi aktif gelirleri olanlar için uygun bir seçenek olmayabilir.
İtalya: Elective Residence Vizesi
İtalya’nın elective residence visa modeli, pasif gelir sahipleri için Avrupa’daki en prestijli ama en seçici seçeneklerden biridir. İtalya Konsolosluğu, bu vizenin yüksek ve kendi kendine yeten geliri olan, İtalya’da kalıcı olarak yaşama ihtiyacı bulunan ve gelirini bağımlı çalışmadan değil, emekli maaşı, annuity, gayrimenkul geliri gibi kaynaklardan elde eden kişilere yönelik olduğunu belirtmektedir. Konsolosluk, gelirlerin belgeli, ayrıntılı, istikrarlı ve maaşlı işten gelmemiş olması gerektiğini vurgulamaktadır.
İtalya’da resmi sayfalarda her konsolosluk için tek bir 2026 rakamı standart olmayabilir. Uygulamada tek kişi için sık kullanılan güvenli bant: İtalya elective residence: yaklaşık 31.000–32.000 euro/yıl pasif gelir. Bazı konsolosluklar daha düşük yasal tabanları referans alabilse de, başvurunun güçlü olması için 31 bin euro ve üzeri yıllık pasif gelir beklenmektedir. Eş ve çocuklar için ek kaynak gösterilmesi gerekmektedir.
İtalya’nın avantajları arasında yaşam kalitesi, kültürel çekim gücü ve uzun vadeli yerleşim imkânı bulunmaktadır. Dezavantajları ise başvurunun daha sübjektif değerlendirilmesi ve konaklama belgesi ile gelir kalitesi incelemesinin detaylı olmasıdır.
Fransa: Long-Stay Visitor Vizesi
Fransa’da pasif gelirle yaşamak isteyenler için en yaygın yol long-stay visitor visa / VLS-TS visiteur vizesidir. Bu vize, Fransa’da çalışmadan yaşamak isteyen kişilere yöneliktir. France-Visas, 90 günü aşan kalışlar için uzun süreli vize gerektiğini ve bu vizenin 3 ay ile 1 yıl arasında verilebileceğini belirtmektedir. Daha uzun kalış için prefektörlükten oturum iznine başvurulması gerekmektedir.
Fransa’da gelir eşiği genellikle Fransız asgari ücretine, yani SMIC seviyesine göre yorumlanmaktadır. INSEE’ye göre 1 Ocak 2026 itibarıyla saatlik brüt SMIC 12,02 euro seviyesine yükselecek. Tam zamanlı aylık brüt karşılığı yaklaşık 1.823 euro, net karşılığı ise yaklaşık 1.440 euro/ay olarak belirlenmiştir.
Bu nedenle haber metninde güvenli ifade şu olur: Fransa VLS-TS visiteur: tek kişi için yaklaşık 1.450 euro/ay net kaynak veya yıllık yaklaşık 17.000–22.000 euro bandında yeterli kaynak; konsolosluk ve konaklama durumuna göre değişebilir.
Fransa’nın avantajları arasında güçlü kamu hizmetleri, yaşam kalitesi ve yaygın uzun dönem ziyaretçi vizesi uygulaması bulunmaktadır. Dezavantajları ise başvuru değerlendirmesinin daha esnek ve konsolosluk bazlı olmasıdır; ayrıca çalışma yasağı ve sağlık sigortası şartı önem taşımaktadır.
Yunanistan: Financially Independent Persons Vizesi
Yunanistan’da pasif gelir sahipleri için Financially Independent Persons / FIP oturumu öne çıkmaktadır. Eski kaynaklarda 2.000 euro/ay rakamı hâlâ sıkça geçiyor; ancak 2024 tarihli bakanlık kararı sonrası güncel uygulamada eşik 3.500 euro/ay, yani 42.000 euro/yıl olarak belirlenmiştir. Aile üyeleri için eşte yüzde 20, çocukta yüzde 15 ekleme yapılmaktadır.
Bu nedenle 2026 için doğru ve güvenli rakam: Yunanistan FIP: 3.500 euro/ay, 42.000 euro/yıl. Yunanistan’ın avantajları arasında Türkiye’ye yakınlık, Akdeniz yaşamı, görece düşük yaşam maliyeti ve Schengen erişimi bulunmaktadır. Ancak, gelir şartının Portekiz ve İspanya’ya göre çok daha yüksek olması, Yunanistan’ı düşük bütçeli pasif gelir sahipleri için daha az uygun hale getirmiştir.
Avusturya: Settlement Permit
Avusturya’nın “settlement permit – gainful employment excepted” izni, çalışmadan yaşamak isteyen üçüncü ülke vatandaşlarına yöneliktir. Resmi göç portalı, bu iznin emekliler ve finansal olarak bağımsız kişiler için olduğunu belirtmektedir. Başvuru sahibinin sağlık sigortası, uygun konaklama ve A1 düzeyinde Almanca bilgisi sunması gerekmektedir. Ayrıca bu izin kotaya tabi olup, her yıl sınırlı sayıda verilmektedir.
2026 resmi gelir şartları şöyle belirlenmiştir: Avusturya:
Tek kişi: 2.616,78 euro/ay
Evli çift / kayıtlı partnerler: 4.128,24 euro/ay
Her çocuk için ek: 403,76 euro/ay.
Avantajları arasında yüksek yaşam kalitesi, güçlü sağlık sistemi ve uzun vadeli AB yerleşim imkânı bulunmaktadır. Dezavantajları ise kota, Almanca şartı, yüksek yaşam maliyeti ve başvuruların rekabetçi olmasıdır.
İrlanda: Stamp 0 Vizesi
İrlanda’da çalışmadan yaşamak isteyen finansal bağımsız kişiler için Stamp 0 vizesi öne çıkmaktadır. İrlanda Göçmenlik Servisi, emeklilik izni almak isteyen kişinin finansal olarak bağımsız olması gerektiğini, devlet yardımlarına erişemeyeceğini ve özel sağlık sigortası sunması gerektiğini belirtmektedir. Resmi sayfada bağımsız geliri olan emekliler için bireysel gelir eşiği 50.000 euro/yıl olarak belirlenmiştir. Ayrıca ani büyük masrafları karşılayacak birikim de istenmektedir; bu birikimin İrlanda’da konut fiyatına denk bir tutar olabileceği belirtilmektedir.
İrlanda Stamp 0: 50.000 euro/yıl + ciddi lump sum/birikim. Avantajları arasında İngilizce, güçlü ekonomi ve güvenli yaşam bulunmaktadır. Dezavantajları ise yüksek gelir eşiği, yüksek kira maliyetleri ve çalışma yasağıdır. Bu rota, Avrupa’da pasif gelirle oturum seçenekleri arasında en pahalı ve en seçici modellerden biridir.
Malta: Emeklilere Yönelik Vergi Programları
Malta’da pasif gelir sahipleri için klasik bir “düşük gelirle oturum” modelinden ziyade, Malta Retirement Programme gibi vergi odaklı programlar öne çıkmaktadır. Malta Tax and Customs Administration, bu programı emeklilere yönelik özel bir vergi statüsü olarak konumlandırmaktadır; danışmanlık ve hukuk kaynaklarında yabancı emekli maaşının Malta’ya transfer edilen kısmı için yüzde 15 sabit vergi ve yıllık en az 7.500 euro vergi, her bağımlı için ek 500 euro şartı öne çıkmaktadır.
Malta Retirement Programme: gelir eşiğinden çok, emekli maaşı ve minimum yıllık vergi şartı belirleyici. Malta’nın avantajları arasında İngilizce, AB üyeliği, düşük vergi planlaması ve Akdeniz yaşamı bulunmaktadır. Dezavantajları ise kira maliyetleri, ada ölçeği ve programın herkes için değil, daha çok emeklilik/vergi planlaması yapan kişiler için uygun olmasıdır.
Dünya Genelinde Alternatif Seçenekler
Avrupa’da pasif gelirle oturum seçenekleri mevcut; ancak çoğu ya pahalı ya da çalışma yasağı içeriyor. Dünya genelinde Latin Amerika, Güneydoğu Asya ve Körfez bölgesinde daha esnek modeller bulunuyor.
Panama: Erişilebilir Emeklilik Programı
Panama’nın Pensionado programı, dünyadaki en bilinen emeklilik oturumlarından biridir. Panama’nın Washington Büyükelçiliği’ne göre başvuru sahibi, devlet veya özel bir kurumdan aylık en az 1.000 dolar ömür boyu emekli maaşı geliri göstermelidir. Her ek aile bireyi için 250 dolar/ay eklenmektedir. Başvuru Panama’da tutulacak bir avukat üzerinden yapılmaktadır.
Panama Pensionado: 1.000 dolar/ay + bağımlı başına 250 dolar/ay. Avantajları arasında düşük gelir eşiği, emeklilere özel indirimler ve kalıcı oturuma yakın güçlü statü bulunmaktadır. Dezavantajları ise Avrupa/Schengen bağlantısının olmaması ve sağlık, iklim gibi kişisel faktörlerin iyi değerlendirilmesi gerekliliğidir.
Kosta Rika: İki Farklı Seçenek
Kosta Rika’da pasif gelir sahipleri için iki klasik seçenek bulunmaktadır. Pensionado için kalıcı emekli maaşı veya benzeri sabit gelirde 1.000 dolar/ay; Rentista için ise genellikle 2.500 dolar/ay iki yıl garanti gelir veya 60.000 dolar banka depozitosu öne çıkmaktadır.
Kosta Rika Pensionado: 1.000 dolar/ay
Kosta Rika Rentista: 2.500 dolar/ay veya 60.000 dolar depozito. Avantajları arasında doğa, yaşam kalitesi, siyasi istikrar ve pasif gelirle yerleşime uygun sistem bulunmaktadır. Dezavantajları ise başvuru süreçlerinin yavaş olabilmesi, özel sağlık sigortası ve tropikal yaşam koşullarına uyum gerekliliğidir.
Meksika: Konsolosluk Pratiği Belirleyici
Meksika’nın Temporary Resident Visa kategorisi pasif gelir, birikim veya ekonomik yeterlilik üzerinden kullanılabiliyor. Ancak Meksika’da en önemli nokta, rakamların konsolosluktan konsolosluğa değişebilmesidir. 2026 için UMA bazlı hesap kullanan kaynaklara göre geçici oturumda aylık gelir eşiği yaklaşık 79.770 MXN/ay, yani kur seviyesine göre yaklaşık 4.000–4.500 dolar/ay bandındadır; tasarruf seçeneğinde ise yaklaşık 1.344.372 MXN bakiye aranabilmektedir.
Meksika Temporary Resident: yaklaşık 4.000–4.500 dolar/ay veya yaklaşık 74.000 dolar tasarruf; konsolosluğa göre değişebilir. Avantajları arasında ABD’ye yakınlık, büyük expat topluluğu ve uzun süreli oturum olasılığı bulunmaktadır. Dezavantajları ise finansal eşiklerin son yıllarda yükselmesi ve konsolosluklar arasında uygulama farkıdır.
Tayland: Yüksek Gelirli Emeklilere Yönelik
Tayland’ın Long-Term Resident / Wealthy Pensioner kategorisi, 50 yaş ve üzerindeki emeklilere veya pasif gelir sahiplerine yöneliktir. Resmi LTR portalına göre başvuru sahibinin yıllık en az 80.000 dolar pasif gelir veya emekli maaşı göstermesi gerekmektedir. Gelir 40.000–80.000 dolar arasındaysa, ek olarak Tayland devlet tahvili, Tayland şirketlerine yatırım veya Tayland gayrimenkulü gibi alanlarda 250.000 dolar yatırım şartı aranmaktadır. Maaş ve aktif çalışma geliri bu kategori için kabul edilmemektedir.
Tayland LTR Wealthy Pensioner: 80.000 dolar/yıl pasif gelir; veya 40.000 dolar/yıl + 250.000 dolar yatırım. Avantajları arasında 10 yıla kadar güçlü statü, düşük yaşam maliyeti ve sağlık turizmi altyapısı bulunmaktadır. Dezavantajları ise gelir eşiğinin yüksek olması ve kategoriye yalnızca 50 yaş üzerinin girebilmesidir.
BAE / Dubai: Emeklilik Vizesi
BAE’de emekliler için 5 yıllık oturum seçeneği bulunmaktadır. Resmi BAE portalı, Dubai’den başvuru için yıllık sabit gelirin en az 240.000 AED olması gerektiğini belirtmektedir. Abu Dhabi tarafında da finansal depozito, gayrimenkul veya sabit yıllık gelir seçenekleri yer almaktadır.
BAE emeklilik vizesi: 240.000 AED/yıl, yani yaklaşık 20.000 AED/ay. Avantajları arasında vergi avantajı, güvenlik, modern altyapı ve Türkiye’ye yakın uçuş mesafesi bulunmaktadır. Dezavantajları ise iklim, sağlık sigortası maliyetleri ve uzun vadeli vatandaşlık perspektifinin sınırlı olmasıdır.
Malezya: Sermaye Odaklı MM2H Programı
Malezya’nın Malaysia My Second Home / MM2H programı, uzun yıllar pasif gelir sahipleri için oldukça popülerdi. Ancak yeni sistem, daha çok sabit mevduat ve gayrimenkul şartlarıyla katmanlara ayrılmıştır. Malezya Turizm Bakanlığı’nın MM2H rehberinde, finansal şart olarak Malezya’daki lisanslı finans kuruluşlarında fixed deposit yatırılması gerektiği, onaydan sonra ana mevduatın yüzde 50’sine kadar kısmının konut, eğitim, sağlık ve turizm amaçlı çekilebileceği belirtilmektedir.
Güncel uygulamada kategoriye göre sabit mevduat şartı değişmektedir; bu nedenle Malezya için tek bir pasif gelir rakamı vermek yanıltıcı olacaktır. Haber metninde şu şekilde yazmak daha doğru olacaktır: Malezya MM2H: pasif gelirden çok, kategoriye göre sabit mevduat ve yerel harcama / konut şartı belirleyici. Avantajları arasında düşük yaşam maliyeti, İngilizce kullanımının yaygınlığı ve Güneydoğu Asya yaşam kalitesi bulunmaktadır. Dezavantajları ise program kurallarının son yıllarda sık sık değişmesidir.




